Marfeo

Hoxe soñei que antes dun ensaio de pandeireta, abríalle o maletero ao profe, e resulta que el estaba alí metido. Aproveitaba para preguntarlle se me daba tempo a lavar a cabeza (pois notábaa un pouco graxa) botando auga de bidóns de auga que tiña alí dentro. Díxome que si. Mais cando ía empezar a lavarme, comezou o ensaio... puntual por primeira vez! Así que me poñía no semicírculo, xunto coas demais, pero un semicírculo con todas moi moi apartadas. Eu tiña as cancións moi inseguras, e comezamos a cantar, e me equivoquei varias veces. Pero trataba de disimular para que o profe non se dera conta. [Soñado o 19 de xullo de 2018]

Hoxe soñei que viaxaba dun autobús cheo de pasaxeiros. Ao chegar á miña parada, levanteime e camiñei polo pasillo adiante. Conforme avanzaba, observei que na parte dianteira o conductor tiña unha sección de objectos olvidados doutras viaxes. Cheguei ás escaleiras e vin con claridade algunhas das prendas que alí se atopaban. Invadiume unha sensación de sorpresa e vergoña. Alí se estaban, ben dobradas e limpas,  as miñas bragas máis desgastadas e infantilizadas. Apartei a vista e baixei sen mirar atrás. [Soñado a noite do 6 de agosto de 2018] 

Hoxe soñei cun can paxaro. A súa forma de xogar era abalanzarse contra min e eu dáballe manotazos para mandalo lonxe de min porque me estaba molestando. [Soñado o mércores 13 de xuño 2018]

Esta noite soñei que morría. Por sorte, o médico resucitábame e tiña outra posibilidade. Pero agora vivía con medo a facer sobreesforzos; a morte podíase sobrevir por respirar demasiado profundamente! Así que vivía tratando de non correr, nin bailar, nin facer grandes esforzos... [Soñado a noite do 11 de xuño de 2018]   

Hoxe soñei cunha especie de chicas zombies plasticosas. Non sei como, pero na miña casa foron aparecendo unha por unha, como por xeración espontánea, unhas mulleres-boneca con aspecto moi real. Xurdían tiradas no chan da cociña, coa súa ropiña, o seu peliño... pero con ollos de perdidas. A primeira que brotou tiña pelo longo e era similar a unha boneca inchable aínda que vestida así como de ejecutiva ochentera. Estaba no chan tumbada e comezou a moverse torpemente como tratando de incorporarse. Deume entre medo e grimilla, así que tratei de empuxala de novo para abaixo. Empuxándoa cada pouco tempo máis ou menos podía controlala. De repente, apareceu outra desas, de aspecto diferente e coa súa propia idiosincrasia física, alí tamén en posición horizontal no chan. O traballo aumentou porque controlar a dúas xa era máis complicado. Pero a cousa comezou a írseme das mans conforme foron aparecendo outras. Así que non tiven máis remedio que empezar a golpearlas co pé e outros obxectos na c...

Hoxe soñei que me doía a espalda e un compañeiro de baile se ofrecía para rascarma. De repente dábase conta de algo horrible: - Tes encollidísima a paletilla da espalda! Eu dícíalle que era polo estrés e que continuara que se me estaba relaxando. Así o fixo e ao final, deume un biquiño na espalda como broche final da rascadiña. [ Soñado na noite do 3 de xuño de 2018 ]

Hoxe soñei con que mexaba nun aseo da estación de trens. En lugar de tapa, había unha especie de rexa tupida e a través dela podía ver abaixo. Antes de que saíra a primeira gotiña, vin que no fondo en lugar de auga había billetes. Abrín a tapa e remexín. Alí había billetes de vinte, de dez, de cinco e incluso moedas. Os billetes eran noviños. Non sabía ben que facer, pero decidin coller uns poucos billetes mezclados e deixar parte no wc, non fora a ser que levándome todo estivera cometendo un delito. Cando collín o suficiente, puxen a tapa, e mexei. [ Soñado na noite do 2 de xuño de 2018 ]

Hoxe soñei que por tocar o pandeiro moito o dedo índice se me encollía unha barbaridade, ata o punto de quedar como do tamaño dun dedo dos pés. [ Soñado na noite do 1 de xuño de 2018 ]

Hoxe soñei que se me prendia con lume un pé e comezaba a arder cada vez mais. Logrei apagalo metendoo na ducha pero acababa queimado. Non podia ensaiar. [ Soñado na noite do 31 de maio de 2018 ]

Esta noite soñei que abría a porta da casa e deume un susto de morte porque atopaba a unha enana pasando o aspirador polo pasillo. Ao preguntarlle que quen era me miraba sen dicir nada e sen parar de aspirar. Nese momento entendín que ao deixar enchufada a Gladis (Roomba), automáticamente en lugar de sair soa, saía cunha boneca de tamaño dunha nena ou unha enana e pasaba o aspirador do modo tradicional. Pasado un rato, volvín a asustarme porque con toda desfachatez Gladis paraba e se dirixía ao tendedero. Aquela autonomía pola miña casa me resultaba molesta e acojonábame tamén un pouco. Así que a seguín e lle preguntei que que pasaba, que por que paraba. Entón localizou a caixa de Roomba e sacou un boneco aínda máis pequeno que ela, tamén moi real. Era un boneco bebé que non se movía por estar sen batería. Entendín o que pasaba: a boneca estábase quedando sen batería e na caixa a fábrica incorporaba outra “peza” algo máis pequena. Puxen o “bebé” robot auxiliar enchufado...